กรรมของ..มัน (IT)

posted on 23 Mar 2008 20:39 by noodum  in Diary

ต๊อด........... ต๊อด....................

ต๊อด................ ครั้งที่ 3 แล้วคับ โทรศัพท์สั่น เหงื่อหรือไขมันไม่รู้ที่ไหล หยดติ๋งๆ ๆๆๆๆ ก็ไหลเต็มหน้า ผมก้มมองดู ชื่อที่โชว์อ้าว แม่นี่หว่า มีอายัยน้อ ...........โทรมาตั้ง 3 ครั้ง .................

ความจริงแล้ว ก็อยากจะรับตอนนั้นแหละคับ แต่บังเอิญว่าโกหกใครไม่เป็นถ้าแม่ถามว่าอยู่ไหน จะตอบแม่ว่าอยู่บนหลังคาก็กระไรอยู่ .......คิดนิดหนึ่งประมาณ 2 วินาทีครึ่ง ก็รับโทรศัพท์ แล้ว ก็บอกแม่ ว่า แม่ หนูติดงานอยู่คับ เด๋วโทรหานะ ........... แล้วก็วางหูไป ในตอนนั้น บนหลังคาบ้าน ช่างร้อนเสียนี่กระไร ...........

ผมนั่งลง หน้าตู้ Rack main switch ที่ วิลล่าหลังหนึ่งในโรงแรม ในใจก็นึก ติดสักทีสิวะ ทำไม มันไม่มีสัญญาณหว๊า .........มือก็คลำหาสาย ใจก็กลัวไฟดูด (แต่มันก็ดูดประจำอยู่แล้วอ่ะนะ) ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง ในที่สุดมันก็มันสัญญาณ เย้ๆๆๆๆๆ

ย้อนกลับไปเมื่อเดือนก่อน ผม กลับบ้านที่โคราช ได้มีโอกาสคุยกับแม่ถึงเรื่องที่ทำงาน แม่ทราบมาตลอดว่าผมเป็น IT ที่โรงแรม แห่งหนึ่ง ท่านก็คงนึกเอาว่า ผมคงได้ทำงานในห้องแอร์ ดูแล คอมพิวเตอร์ แล้วแม่ก็ถามว่า งานสบายมั๊ย? ??  แต่ทำไม?...... ตัวดำอย่างงี้ ท้าวก็เป็นรอยไหม้ของแดด เพราะต้องใส่รองเท้าแตะ แม่ก็ถาม ผมก็อ้ำอึ้ง ก็เลยตอบแม่ไป ว่า ก็ลำบากนิดหน่อยคับ แค่ต้องเดินเชคสัญญาณ Wirless ต้องเดินไปsupport แขกเวลาที่แขกต่อเนตไม่ได้ ก็ไม่ได้ไกลอะไร ประมาณ ครึ่งกิโล ต้องเปิดช่อง เมนโฮล ต้อง มุดใต้ถุนบ้าน เชคสาย เนตเวร์ค ต้องคุมช่างซึ่งเป็นผู้ชายทั้งนั้น ต้อง ปีนหลังคา เชคระบบโทรศัพท์และ อินเตอร์เนต แม่ถึงกับอึ้งคับ พี่น้อง.......

แล้วแม่ก็บอกว่า เออกรรมของมัน แต่ทำไปเถอะลูกสักวันก็คงสบาย  บางคนคงนึกภาพไม่ออกว่า ทำไม IT ต้องทำเยอะแยะ ผมชอบนะคับ สนุกดี เพราะมันเป็นการเปิดโรงแรมที่สร้างใหม่ ดังนั้น เราได้ดูระบบเองคับ ทุกกระเบียดนิ้ว มันส์ สุดๆ แต่ก็มีบ้างนะคับ ที่ทำให้เราท้อ  งาน IT เป็นงานปิดทองหลังพระ วันไหน อินเตอร์เนตใช้ไม่ได้ เราจะเหมือน ตัวอะไรสักอย่าง ที่เค้าอยากกินหัว บอกว่าไม่สามารถทำงานได้ หยุดงานดีกว่า .....ซะงั้น อะไรอีกหลายอย่างคับ เพราะเราต้องคุยกับคนหลายๆ ระดับด้วยกัน ตั้งแต่ระดับล่าง จนถึง ผู้ เอ๊กสเปิด........

แต่มันก็เป็นกรรมของผมอ่ะนะ ชอบที่จะลำบาก ก็ต้อง อยู่แบบนี้ต่อ ไป เฮ้ย..........กรรมของมัน (IT)จิงๆ

ผมใช้บันไดนี่แหละคับในการปีน ตอนนี้ต้องลดน้ำหนักละ เพราะไม้มันเริ่ม อ่อนๆ ชอบกล ผมเคย ปีนแล้วไหลลงมาจากข้างบน แขนเป็นรอยเลือดออก นิดส์ๆๆ ซาดิส ดีคับ

สภาพด้านบนหลังคา เต็มไปด้วยท่อของสายไฟ และ cable network

ป.ล.  IT จงเจริญ......เย้ๆ

...ดอกหญ้า...

posted on 14 Jan 2008 20:44 by noodum  in Diary

วันหยุดอีกวันของผมคับ ผมได้มีโอกาสไปทำธุระอย่างหนึ่งที่ตั้งใจไว้ คือคุยธุระเรื่องติดตั้งระบบงานที่โรงพยาบาลเกาะยาวชัยพัฒน์ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลในพระราชอุปถัมภ์ของสมเด็จพระเทพฯ ผมยังจำได้ดีในครั้งที่รับพระราชทานปริญญาบัตร จากมหาวิทยาลัย ตอนนั้นได้มีโอกาสเฝ้าเสด็จฯ เราก็พูดกับตัวเองช่างเป็นบุญเหลือเกินที่ได้เจอท่านในระยะที่ใกล้ขนาดนั้น ท่านทรงเสียสละพระวรกายมาก บัณฑิตเป็นพันๆ คนท่านก็ยังพระราชทานปริญญาด้วยพระองค์เอง .............เป็นภาพที่ประทับใจผมที่สุดในชีวิตเลยคับ

แล้วก็มาถึงวันนี้บนเกาะที่ดูเหมือนจะขาดแคลน ก็ได้มีโอกาสรับเสด็จฯอีก เพราะท่านจะมาเปิดรพ.เกาะยาวชัยพัทฒ์ วันที่ 12 มีนาคม 2551 ซึ่ง ผมก็ตั้งตาราคอย ที่จะได้มีโอกาสรับเสด็จด้วยเหมือนกัน

วันนี้เมื่อผมทำธุระเสร็จก็ ขี่มอเตอร์ไซน์ไปเรื่อย แล้วก็ได้พบกับพวกเค้าเหล่านี้ล่ะคับ...."ดอกหญ้า"

ผมไม่รู้จักเค้าเลยคับ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเค้าชื่ออะไร แต่จำได้คลับคล้ายคลับคลา ว่าเคยเจอเค้ามาก่อน แต่ก็ไม่เคยคิดจะถามหาชื่อของเค้าเลย มาวันนี้ผมได้เจอเค้า ทีเกาะแห่งนี้  และถ้าสังเกตให้ดี ให้เวลากับสิ่งรอบข้างสักนิดผมคงจะเจอเค้าได้ทุกวัน และในหลายๆ ที่ๆ ไม่มีคนสนใจ........

ชีวิตของผม  อยากเป็นเหมือน"ดอกหญ้า" ที่เกิดมามีไม่ได้สวยเลิศเลอให้ใครชม ไม่ได้มีกลิ่นหอม ไว้ให้ภมร มาดอมดม ไม่ได้มีราคาค่างวดอะไร เป็นชีวิตที่ดูเล็กน้อยเสียเหลือเกินเมื่อเทียบกับโลกใบนี้  เค้าเติบโตได้ง่าย อดทน อดกลั้น ปรับสภาพตัวเองได้ดีตามถิ่นฐานที่เค้าอยู่ ให้ความสุขได้บ้าง กับผู้ที่พบเห็น แม้ไม่ได้ประทับใจอะไรมากมาย แต่ก็มีคุณค่าในตัวเอง เมื่อวงจรชีวิตจบลง ร่างของเค้าก็ยังเป็นประโยชน์ให้ผืนดิน ผู้ที่มีพระคุณอย่างใหญ่หลวงแต่ต้นหญ้าต้นน้อยๆ เท่านี้ชีวิตก็มีความสุขแล้วคับ

แล้วหนึ่งชีวิตของคนเรา ผมเฝ้าถามตัวเองเสมอว่า ความสุขของผมอยู่ที่ไหน

...........อยู่ที่ได้กินอาหารอร่อย ตามความอยากของลิ้นและจิตใจ

............อยู่ที่ได้มีเสื้อผ้า สวยๆ ใส่น้ำหอม กรุ่นๆ

.............อยู่ที่ได้มีหน้ามีตาในสังคม และหน้าที่การงาน

วันนี้ผมตอบตัวเองได้ดี โดยไม่ลังเล ความสุขของผม อยู่ตรงนี้.......อยู่ตรงหน้าอกข้างซ้าย ทุกอย่างที่ผมคิดว่าสุขนั่นคือความสุขและใครก็ไม่สามารถยื้อแย่งสิ่งนี้ไปจากผมได้

สิ่งใหนคือทุกข์ผมก็จะรู้ว่ามันทุกข์...แล้วก็ไม่มีใครแบ่งเบามันไปได้เช่นกัน ทำทุกวัน ทุกเวลา ทุกนาที ทุกวินาที ของเราให้เป็นสุขเถอะคับ.......ทุกอย่างอยู่ที่....."ใจ"

 

"แข็งแกร่ง แต่ไม่แข็งกร้าว" ขอให้เพื่อนๆเข้มแข็งเหมือนดอกหญ้าน้อยๆเหล่านี้ที่ฝนจะตกฟ้าจะร้อง แดดจะร้อนพวกเค้าก็ยังอยู่ได้....

 

จงอ่อนโยน แต่ไม่อ่อนไหว เหมือนเวลาที่เค้าต้องลม แม้สายลมจะพัดเข้ามากี่ครั้ง เค้าก็ยังอยู่ได้ ..เป็นกำลังใจให้ทุกๆคนนะคับ .......

 วันนี้ถ่ายรูปไม่มีสมาธิเลยคับ เลยได้รูปมาแค่นี้....เป็นอะไรไม่รู้คับ กังวลใจยังชอบกล

edit @ 22 Jan 2008 21:23:59 by noodum.com

Day Off !...

posted on 04 Jan 2008 13:37 by noodum  in Diary

สวัสดีปีใหม่คับทุกๆ คน ....ช่วงปีใหม่ งานค่อนข้างชุมคับ แขกก็เยอะที่โรงแรมวุ่นมากๆ วันนี้เป็นวันหยุดของผมคับ ในรอบ สองถึง 3 เดือน ก็เลยนอนตื่นซะ เกือบเที่ยงได้ ตืนมาก็มานั่งเล่นกีต้าร์ โอ๊ววววว มีความสุขจิงๆ เล๊ย.... แล้วก็ไปอาบน้ำ เตรียมตัวออกไปเที่ยว

 

ขี่มอไซน์ออกมาจากหอพักพนักงาน เลียบหาดมาเรื่อยๆ อดไม่ได้ที่จะหยุดถ่ายรูปตลอดทางเลยคับ เลยได้รูปมาฝากให้เพื่อนๆ ได้ดู ความสวยงามของเกาะยาวน้อย แห่งนี้

 ชายหาดริมถนนที่มองเห็นทะเลสุดลูกหูลูกตา

แล้วป๋มก็เริ่มหิวแล้ว เลยแวะเข้าไปหาอะไรทานนิดหน่อยคับ น่ากินมั๊ย

 กุ้งแช่น้ำปลาคับ กับเบียร์เย็นๆ สักขวด

แล้วก็ขี่มอไซน์มาเรื่อยๆ จนเจอใต้ร่มไม้ที่หนึ่งมีเปลให้นอนเล่นสบายๆ ผมก็รี่ไปนอน รับลมเย็นๆ ทันที วันนี้ลมแรงมากคับ กรมอุตุฯบอกว่าจะมีลมแรง ให้งดการออกเรือสองถึงสามวัน แต่สำหรับคนบนฝั่ง เย็นจริงๆคับ อู้วววว..

เบียร์เย็นๆ ริมหาดคับ

 

 บนเกาะมีการเลี้ยงสัตว์ด้วยคับ โดยเฉพาะควายกับแพะ

 เรือประมงที่จอดอยู่ริมท่า

 สวนมะพร้าวที่เลี้ยงควายด้วยคับ

ยามเย็นที่แหลมไทร

นี่เป็นเกาะน้อยคับ ของเกาะยาวน้อย เวลาน้ำลดจะมองเห็นทางเล็กๆ ทอดยาวจากริมฝั่งสู่เกาะน้อย ทำให้นึกถึงทะเลแหวก ได้เป็นอย่างดี สวยดีคับ ผมวิ่งเล่นไปยังเกาะน้อย แล้วก็ต้องวิ่งกลับเพราะน้ำ ขึ้นเร็วพอสมควร กลัวติดเกาะคับ

ใกล้ค่ำแล้วคับต้องขอตัวกลับห้องก่อน แล้ววันหลังผมจะเอาที่เที่ยวที่อื่นมาให้ดูอีกนะ

สวัดดีปีใหม่ ทุกๆคนเลยนะคับ ขอให้มีความสุขมากๆ ขอให้มีเรื่ยวแรงทำงานและต่อสู้ต่อไป เป็นกำลังใจให้ทุกๆ คนนะคับ

edit @ 4 Jan 2008 13:57:43 by noodum.com

ต่อจากนั้นเราก็ไปเที่ยวตลาดอินโดจีนกันคับ

ภาพตลาดที่เดินดูของกัน มีของให้เราเลือกเยอะแยะมากมายเลยคับทั้งขนมและของใช้สอย

อีกฝากของตลาดคับ มองเห็นพี่น้องของเรา(ฝั่งลาว) ได้อย่างชัดเจน

เรือข้ามฝากคับ ฝั่งไทยกับฝั่งลาว

ภาพสวยๆคับ แม่น้ำโขงในอีกมุมมองของผม

 

edit @ 3 Jan 2008 21:26:12 by noodum.com

 

หอแก้วสูงเสียดฟ้า ภูผาเทิบแก่งกะเบา แปดเผ่าชนพื้นเมือง ลือเลื่องมะขามหวาน
กลองโบราณล้ำเลิศ ถิ่นกำเนิดลำผญา ตระการตาชายโขง เชื่อมโยงอินโดจีน

ผมได้มีโอกาศไปเที่ยวที่เมืองแห่งหนึ่ง ในตอนนั้นผมไปพักที่จ.สกลนคร แล้วก็ขับรถไปที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ในจังหวัดสกลนคร หมู่บ้านที่มีชื่อเสียงโด่งดังเรื่องการเลี้ยงโคขุน บ้านโพนยางคำ ที่นี่จะมีที่เลี้ยงและขายเนื้อโคขุน ซึ่งใครๆ ก็บอกว่าอร่อยมาก (แต่ผมไม่ทานเนื้อนะคับ) แต่เพื่อนๆเค้าก็ทานกัน แล้วก็บอกว่าอร่อยมากสมคำล่ำลือ   รายการสินค้าที่ขึ้นบอร์ดไว้ให้ลูกค้าได้เลือกซื้อคับ

เค้าปลูกหญ้าไว้เลี้ยงวัวด้วยนะคับ

จากนั้นเราก็ขับรถเดินทางตรงไปจังหวัดมุกดาหาร หอแก้ว...เพื่อดูทัศนียภาพที่สวยงามรอบๆ เมืองของ มุกดาหารเลยเก็บภาพมาฝากเพื่อนๆ กันคับ

 มองเห็นเมืองมุกดาหารได้ชัดเจน

บรรยากาศภายใน

  ชั้นบนสุดจะเป็นที่ประดิษสถานพระบรมสารีริขธาตุ ซึ่งสวยงามมากๆคับ ตั้งไว้ให้ผู้คนเข้ามากราบไหว้บูชา

ด้านในจะจัดแสดงถึงประวัติความเป็นมาของจังหวัด ซึ่งผมสนใจสิ่งนี้มากคับเป็นอะไรทีหาดูได้ยากมาก

  เครื่องยศเจ้าเมืองคับ

 กระบี่บั้งทอง

  พระบรมราชโองการตั้งราชบุตรเมืองมุกดาหาร

 ตราประจำตำแหน่งเจ้าเมืองมุกดาหาร

 

 ไถ้แพรญวณบรรจุพระบรมราชโองการ

แล้วก็นี่แหละคับ หอแก้วสูงเสียดฟ้า ...........สวยงามมากๆคับ

ติดตามตอนต่อไปนะคับ

edit @ 3 Jan 2008 20:49:17 by noodum.com

แนวคิด..หลังเลนส์

posted on 30 Dec 2007 12:13 by noodum  in Diary

บางคนใช้เวลารอคอยการเฝ้าดูพระอาทิตย์ขึ้น ทีละน้อยๆ ทีละน้อยด้วยความใจจดใจจ่อ จนเค้าผุดขึ้นมาเต็มดวงพ้นโค้งขอบฟ้า แค่นั้นก็มีความสุขมากมาย คุณเคยเห็นแสงแรกของวันหรือไม่ มันมีพลังซ่อนอยู่ข้างในอย่างบอกไม่ถูก  แล้วยิ่งตอนเค้ากำลังจะลับขอบฟ้าไป พระอาทิตย์ทำให้ผมหลงรักอย่างบอกไม่ถูก เวลาที่ผมมองเค้า ผมรับรู้ถึงภาระหน้าที่อันใหญ่หลวงเค้าต้องดูแลทุกสรรพสิ่งบนโลกใบนี้ ให้ความอบอุ่น ให้พลังงาน และให้ความหวังสำหรับคนอย่างผม .

ผมชอบนั่งมองพระอาทิตย์ขึ้นและ ลง มันบ่งบอกถึงสัจธรรมข้อหนึ่งในชีวิต ว่า คนเราต้องอยู่ในความสมดุล ไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้า และ ไม่มีอะไรที่เป็นนิรันดร์แม้แต่พระอาทิตย์ก็ตาม ...........สิ่งที่มีหนึ่งเดียวบนจักรวาล ก็เหมือนกับตัวเรา เราก็มีหนึ่งเดียว บนโลกใบนี้ ไม่มีใคร สามารถแทนที่เราได้ ดังนั้น การที่เราจะทำดี หรือร้าย เพื่อให้โลกจดจำ มันขึ้นอยู่กับเรา เราจะใช้เวลาที่ไม่เกิน ร้อยปี ทำอะไรได้บ้าง บนโลกใบนี้ มากกว่า การหาความสุขให้ตัวเอง สนองความต้องการของตนเอง การสนใจแต่ตัวเอง การทำงานอย่างเดียวโดยไม่สนใจคนรอบข้าง ไม่มีครอบครัว ไม่มีสังคม แล้ววันหนึ่งที่ชีวิตจบลง .............สิ่งที่เราทำมาทั้งชีวิตอาจจะมีเรื่องที่น่าจดจำแค่ 25% ของเวลาทั้งชีวิต ช่างเศร้าจริงๆ

ผมจะชอบ สะพายกล้องตัวเก่งออกไปหาถ่ายรูปในทุกครั้งที่มีโอกาศ ทำบุญบ้าง ทำทาน โทรไปหาแม่เป็นประจำ โทรหาแฟน และสิ่งที่ง่ายที่สุดที่ทำได้คือ ยิ้ม.......โดยเฉพาะยิ้มกับตัวเอง ทุกเช้า............สวัสดีคับคุณหนูดำ แค่นั้น ......แล้วก็ยิ้มให้คนอื่น ทุกคนที่เราได้เจอแค่นี้ แหละคับ วันหนึ่งๆ ของผม ที่แสนจะมีความสุข

แต่เมื่อมีพระอาทิตย์ ก็ต้องมีพระจันทร์ซึ่งเป็นของคู่กัน เค้าสวยงามมากในสายตาของผม ผมจะบอกแฟนเสมอว่า ถ้าเรามองพระจันทร์หรือท้องฟ้า เราจะเห็นดวงดาวและพระจันทร์ดวงเดียวกัน ......

 

พระจันทร์...........นางฟ้าของผม

ดูเธอใกล้ๆนะคับ

ดูเวลาเธออยู่ใกล้ๆกับผื่นน้ำ

แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว ...........

        

ดอกไม้..ในใจผม..ตอนที่2

posted on 30 Dec 2007 11:56 by noodum  in Diary

เมื่อวานนี้มีเวลาจิ๊ดเดียวได้เข้ามา อัพเดท วันนี้งานยุ่งเหมือนเดิมคับ แต่ว่าก็ได้มีเวลาตอนเที่ยงนั่ง Register Ipod 60 ตัว ทำให้ผมเกลียด Ipod ไปเลยล่ะ วันหนึ่งๆ ก็มีปัญหายุ่งๆ กับเจ้าตัว Ipod นี้เหมือนกัน แต่ก็นั่นแหละคับ เรามันเกิดมาเพื่อแก้ปัญหา ก็ต้องแก้กันต่อไป....สนุกดี เหมือนกันไขปริศนาอะไรสักอย่าง เวลาได้คำตอบแล้วสะใจเป็นบ้าเลย นึกๆ ไปผมก็เหมือนคนโรคจิตเหมือนกันนะเนี่ยะ..............

มาว่าเรื่องดอกไม้กันต่อดีกว่าคับ จริงๆแล้ว ผมถ่ายรูปดอกไม้ไว้หลายรูป แล้วก็ศึกษาเรื่องดอกไม้อยู่บ้าง แต่ผมชอบไม้ใบมากกว่า ไม้ดอก ก็เลยไม่ค่อยเชี่ยวชาญด้านไม้ดอกสักเท่าไหร่ แต่รูปที่ post ส่วนใหญ่เป็นรูปที่ชอบมากกว่าคับ เหมือนรูปนี้

มีน้องคนหนึ่งเค้าซื้อดอกลิลลี่ให้เพื่อนในวันเกิด สวยดีคับ แต่ความสวยมักไม่จีรังยั่งยืน จากวันนั้น ผมไม่เคยเห็นดอกของมันอีกเลย ..................

ส่วนนี่เป็นไม้ไทยคับ ตามชีววิทยา มันเป็นดอกหรือใบเลี้ยงก็ไม่ทราบได้ แต่จะหาคำตอบมาให้คับ

กล้วยไม้คับ แต่ว่า เป็นตระกูลหวาย ซึ่งขึ้นได้ทั่วไป ปลูกก็ง่าย มีดอกให้เห็นตลอดปี ถ้าบำรุงดีๆ นะ แต่ถ้าเป็นตระกูลของกล้วยไม้จริงๆ การเฝ้ารอดูดอกของเค้า ช่างเป็นการรอคอยที่คุ้มค่ามากๆ เหมือนกวีบทหนึ่ง ที่เคยเปรียบไว้ว่า

กล้วยไม้ออกดอกช้าฉันได้       การศึกษาย่อมเป็นไปฉันนั้น

ครั้นผลิดอกคราใด    งามเด่น

งานคณิตคิดปลูกปลั้น เสร็จแล้ว แสนงาม

ต้นไม้ต้นนี้สวยที่สุดในความคิดของผมคับ ผมไม่เคยเห็นที่ไหนมากก่อนเลยวันนั้นแวะทานกาแฟเด่นชัย ก่อนถึง พิษณุโลก  หลังร้านมีต้นไม้ต้นนี้ปลูกไว้ ผมชอบมากๆ แล้วก็สอบถามเจ้าของร้าน แต่ เค้าก็ไม่ทราบว่าต้นไม้นี้ ชื่ออะไร?????

อ่อนหวาน มากๆ คับ ดูแล้วสบายตา และมีความสุข

รูปนี้เป็น ดอกไม้ที่ขึ้นริมทะเลคับ

กุหลาบหนู.......อะนะ มันเป็นกุหลาบของผมเอง เพราะชื่อว่ากุหลาบหนู....ซะงั้น

หลังบ้านคับ

โป๊ยเซียน ฮิตกันมากๆ ช่วงหนึ่ง เหมือนกับการฮิตปลูกลีลาวดีในสมัยนี้ แต่เค้าก็ยังคงความ คลาสสิคได้ ไม่เสื่อมคลายเลย

ผมชอบรูปนี้คับ ทั้งขาว ทั้งอวบ น่ากินมากๆ ๆๆๆๆน้ำยายไหย

ฝากไว้แค่นี้ก่อนนะคับเพื่อนๆ ...........เด๋วจะเอารูปมาให้ดูอีกนะจ๊ะ

ดอกไม้..ในใจผม..ตอนที่1

posted on 29 Dec 2007 21:02 by noodum  in Diary

นานแล้วคับที่ไม่ได้มีเวลาเข้ามา update บล๊อคของตัวเองเลย แต่ก็นั่นแหละ งานย่อมสำคัญที่สุด วันนี้ผมได้มีโอกาสเข้ามา ก็เลยหยิบรูปที่ตัวเองถ่ายไว้ มาให้เพื่อนๆ ได้ดูกันด้วยคับ

ผมเป็นคนชอบถ่ายภาพนิ่ง มีกล้องตัวเก่งอยู่ 1ตัว กะว่าจะขายตั้งนานแล้วแต่ก็ตัดใจไม่ลง เพราะ ว่า ซื้อมาหลายปีแล้ว หวังว่า สักวันผมจะพัฒนาการถ่ายภาพให้ดีกว่านี้ข่วยติชมด้วยนะคับ

  ดอกไม้หลังบ้านผมเองคับ

 ลีลาวดี ที่ผมชอบมากๆเป็นดอกไม้ที่ เซกซี่ที่สุดในความรู้สึกของผมเลยคับ

ดูความอ่อนหวานของเค้าสิคับ ช่างน่ามอง และไม่เบื่อเลย

ดอกบัว แต่นี่เป็นบัวสายนะคับ ตามท้องนาบ้านผมจะเห็นได้ทั่วไปแต่คนเราก็ชอบกำหนดธรรมชาติเอาเค้ามาใส่กระถางซะงั้น

 

รูปนี้ภูมิใจมากคับ ถ่ายที่ศาสนพราหม กรุงเทพฯคับ เมื่อสองปีก่อน เป็นดอกสาระ คับ ต้นไม้ในศาสนาพุทธของเราคับ

 

หลังบ้านอีกเช่นเคยคับ

  

เด๋วพรุ่งนี้มาต่อกันนะคับ

 

edit @ 30 Dec 2007 08:27:27 by noodum.com

สุขสันต์วันครบรอบ 1 ปี ของเรานะคับ ...................

ตลอดเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา มีเรื่องราวหลายอย่างเกิดขึ้นกับเราสองคน มีทั้งดีและร้าย เกิดขึ้น แต่คุณก็อดทนและให้โอกาส ผมมาตลอด คุณไม่เคยทอดทิ้งให้ผมต้องโดดเดี่ยว ผมขอบคุณที่คุณให้โอกาสคนบ้านๆ อย่างผม และคุณก็ได้ทำให้ผมเห็นแล้วว่า ผมมีค่ามากกว่าคนธรรมดาๆคนหนึ่ง

การถูกใจใครสักคนมันเป็นเรื่องที่ง่ายดายในชีวิตของผม แต่การรักใครสักคนมันเป็นเรื่องที่ยากมากมาย ผมเคยมีประสบการณ์ที่ไม่ค่อยสวยงามนักในเรื่องของความรัก และ ถูกคนๆหนึ่งดูถูกความรักของผม มันจึงเป็นแผลในใจที่ทำให้ผม คิดตลอดเวลาว่าทำไม ทำไมผมต้องทุ่มเทให้ใครด้วย ในเมื่อวันหนึ่งเค้าก็ต้องจากผมไป...ด้วยเหตุผลต่างๆ นานา ที่ผมก็รู้จุดจบของมันดีอยู่แล้ว

ผมเลือกที่จะคบใครสักคนในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง ไม่ผูกพัน ไม่ผูกมัด มันคงดีกว่าการมอบความรักให้ใครสักคน แบบจริงๆจังๆ ..แล้วผมก็ได้เจอกับคุณเจอกับคนๆหนึ่งที่เปลี่ยนความคิดของผมไปโดยสิ้นเชิง ผมคิดตลอดเวลาว่า ชีวิตนี้ช่างโชคดีเหลือเกินที่ได้เกิดมา และได้รู้จักกับคุณ ได้ทำบุญร่วมกับคุณ ได้มีช่วงเวลาที่ดีๆ ด้วยกัน

ผมไม่รู้หรอกว่าจากนี้ต่อไปอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง ผมอาจจะ แพ้ความเหงา ที่มีอยู่ในหัวใจคุณอาจจะแพ้ความห่างไกล เราอาจจะเปลี่ยนสถานะต่อกันไป คุณอาจจะต้องการใครสักคนมาดูแล มาคอยเป็นเพื่อน ..............แต่ผมก็ไม่กลัวผมไม่กลัวอนาคต เพราะผมมันใจว่าในวันหนึ่งถ้าผมต้องเสียคุณไป นั่นมันเพราะ......ผมเอง ที่ไม่สามารถรักษาสิ่งที่มีค่าที่สุดไว้ได้

แต่ในวันนี้ผมจะบอกคุณว่า ผมรักคุณมาก และ จะรักษาความรู้สึกดีๆ ที่เรามีให้กันแบบนี้ตลอดไป ไม่ว่าวันหนึ่ง ที่ผมได้กลับมาอ่าน ข้อความนี้ เมื่อไหร่ แล้วเราไม่ได้อยู่ในสถานะนี้แล้ว ก็ขอให้คุณรู้ไว้เสมอว่า ณ วันนี้ วินาทีนี้ คุณ  คือ   คนที่ผมรักที่สุด....ขอบคุณคับ

edit @ 5 Dec 2007 22:13:03 by noodum.com

สวย.....จัง

posted on 02 Dec 2007 20:34 by noodum  in Diary



ตอนนี้เป็นเวลาสองเดือนแล้วคับที่ผมมาอยู่ที่เกาะแห่งนี้ มีเพื่อนหลายๆ โทรมาถามสารทุกข์สุกดิบว่าเป็นงัยบ้าง...ตายรึยัง เจอคลื่นยักษ์ หรือเปล่า (มันหวังดีกับเพื่อนมากเลย)บางคนพยายามติดต่อผม แต่ว่า ก็ไม่มีสัญญาณ เลย จนทำให้หลายๆ คนบอกว่าดีแหะ หนีหนี้ได้สบายๆ เลย

.......แต่ผมว่า มันทรมานมากกว่าคับ เหงามากๆ .........................

ตอนนี้ในตอนเช้าอากาศค่อนข้างเย็นคับ แล้วก็มีหมอกจางๆ พอสาย หน่อยก็ร้อนมากๆ เหมาะแก่การเล่นน้ำทะเลมากๆ เลยคับ แล้วเวลาเย็น ก็ลมแรงเย็นแบบว่าสบายๆ ช่างเป็นช่วงเวลาที่น่าเที่ยวทะเลมากๆ แต่ก็นั่นแหละคับ ผมไม่เคยได้สัมผัสธรรมชาติจริงๆ จังๆ สักทีเพราะว่าทำงาน แล้วก็พอมีเวลาก็อยากจะนอนอย่างเดียวเลยไอ้เวลาที่จะคิดถึงใครๆ ก็มีนิดหน่อยตอนก่อนจะหลับนั่นแหละคับ ............เฮ้ย เหนื่อย...จัง 

ตอนดึกๆ ที่ผมเลิกงานต้องเดินออกจากที่ทำงานเพื่อกลับที่พัก มันมึดมากๆ คับ กลัวก็กลัว แต่ดวงดาวทำให้ผมเดินต่อไปได้ ผมเดินไปแหงนหน้ามองฟ้าไป ท้องฟ้าที่นี่มึดมาก คงเพราะเคชาวบ้านเค้านอนกันเร็ว แล้วไฟฟ้าก็ไม่ค่อยจะมีมันสวยมากๆ เลยคับพี่น้อง สวยจริงๆ จนแทบจะหยุด แล้วนอนกับพื้นนอนดูดาวซะงั้น ผมบ่นกับตัวเองประจำ เราโชคดีจังที่หลุดจากกรุงเทพฯมาได้ แต่บางคนเค้าก็ชอบชีวิตในกรุงเทพนะคับเค้าบอกว่าบ้านผมไม่มีอะไร ไม่มีแสงสี ไม่มี พารากอน ไม่มีเซนเตอร์พอยน์ ที่สำคัญไม่มี หมู อิอิ เค้าบอกว่ามันก็ดีที่ได้มา ที่นี่สวยมากมาพักผ่อนก็พอได้ แต่ถ้าให้มาอยู่ที่นี่จริงๆ คงไม่เอาแน่ๆ ..ไม่มีอะไรสักอย่าง.........

     คับ ความคิดของคนเรามันไม่เหมือนกัน ผมไม่โทษใคร และเคาราพความคิดของคนพวกนั้น แต่สำหรับผมทางเดินเส้นนี้ช่างมีความสุขเหลือเกิน ผมมีหัวหน้าที่ดี manager ที่แสนจะรักกันม๊ากกกกกก เกิดวันเดียวกันด้วยคับ เราดูแลซึงกันและกัน มีหลายๆ คนบอกว่าพวกเราบ้างาน แต่ไม่หรอกคับ เราอยากให้มันออกมาดีต่างหาก ถ้าทำแค่พอผ่านๆไป มันก็ได้ แต่มันไม่ใช่เรา.........ดีคับ ผมดีใจมากที่เจอคนที่มีแนวความคิดเดียวกันทำงานด้วยกัน

ผมมีเพื่อนที่น่ารักคับ เพื่อนต่างวัย มีคุณแม่ที่คอยเตือนตลอดเวลาให้ทำตัวดีๆ  มีความสุขมากๆคับ แต่ก็นั่นแหละนะ คนเรามันก็เหงาบ้างแหละ....มันก็มีบ้างครอบครัวเราไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่เราทำงานแบบมีจุดหมายคับ เรารู้ว่าวันนี้เราเหนือย แต่อีกกี่วันเราจะกลับบ้าน มีเวลาที่แน่นอน ....ผมแพลนไว้แย้ววววคิดถึงแม่จังแต่กว่าจะได้กลับ ก็กุมภาแน่ะ

      แต่ก็ไม่เป็นไร .........ดีกว่าไม่ได้กลับเลย อิอิ...เลยเอาภาพมาให้ดูกันคับ เผื่อจะมีใครอิจฉาผมบ้าง

Big Boss ของผมคับ ......ใจดีมากๆ

หน้าหาดของโรงแรมคับ

หาที่มองเห็นก่อนถึงท่าเรือมะเนาะห์

โรงแรมของผมเองคับ

ที่จุด hill top คับ

ชายหาดของเรา

พระจันทร์วันลอยกระทงที่ผ่านมาคับ แต่ผมน่ะ ถ่ายๆไม่เก่งเลยได้แค่นี้แหละคับ

วันนี้ฝนตกด้วยคับ .....หนาวจัง...

 

edit @ 8 Dec 2007 20:47:10 by noodum.com